Vogelnieuws van de noordkop

Wetenswaardigheden over de terreinen van beheereenheid Noord.

Bestemd voor medewerkers, vrijwilligers en geïnteresseerden.

Martin Witteveldt
Martin is 39 jaar oud en woont samen met zijn vriendin in Purmerend. Martin heeft biologie gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam. Vanuit deze studie moest er stage worden gelopen. Tijdens deze stages maakte hij kennis met het voormalige Noord-Hollands Landschap (later Landschap Noord-Holland). Twee van zijn stages heeft hij gedaan bij het Noord-Hollands Landschap in de beheereenheid Midden. Gedurende zijn eerste stage heeft hij onderzoek gedaan naar de relatie vegetatie en grondwater in het “Heitje van Katham”. Tijdens zijn tweede stage kwam hij weer in dit gebiedje terecht. Toen heeft Martin onderzoek gedaan naar stuifmeelkorrels. Door dit onderzoek kon hij zien hoe de vegetatie zich in dit terrein, in de loop der eeuwen, heeft ontwikkeld. Zijn andere stage heeft hij gelopen in Costa Rica. Daar heeft hij onderzoek gedaan naar de gevoeligheid van planten op versnippering van hun leefgebied.
Tijdens zijn studie heeft Martin zich voornamelijk gericht op planten. Maar hij heeft ook een cursus diergedrag gedaan en daarvoor onderzoek gedaan naar de trilspin. Deze spin (in de volksmond beter bekend als hooiwagenspin (Pholcus phalangioides)) laat zijn web trillen als je deze aanraakt. Tijdens het onderzoek heeft hij onderzocht waarom deze spinnensoort dit doet. Het is gebleken dat ze dit doen om zichzelf te verdedigen tegen de springspinnen. Martin heeft over zijn onderzoek een artikel geschreven dat is gepubliceerd in het internationaal tijdschrift “Animal behaviour".
In 1997 heeft Martin zijn studie ecologie afgerond. Na zijn studie is hij meteen aan de slag gegaan bij het Noord-Hollands Landschap als vrijwilliger, gevolgd door een periode dat hij werd ingehuurd als ZZP’er (zelfstandige zonder personeel). Tussendoor is hij vijf jaar in dienst geweest als ecoloog bij Staatsbosbeheer en in 2005 is hij in vaste dienst gekomen bij LNH waar hij vier dagen per week werkt.
Zijn functie binnen LNH is projectleider ecologie op de afdeling Onderzoek en Advies. Op deze afdeling werken ongeveer 20 collega’s. Zijn werkzaamheden bestaan uit onder andere het ondersteunen van de afdeling Duurzaam Beheer. Hier vallen ook de beheereenheden onder.

Wie vogels wil zien kan uit het raam naar buiten kijken. Ze vliegen gewoon voorbij. In je eigen tuin valt ook heel wat te bewonderen.  Als je wat bizonders wilt zien dan moet je er op uit, naar een biotoop die afwijkt van je eigen omgeving. Dat hoeft niet altijd Zuid Amerika of Verweggistan te zijn. Dit jaar gaat Tringa de Ooijpolder verkennen.  In 1993 en vooral  1995 waren  er hoge waterstanden in de grote rivieren, Rijn en Maas.  Er werd gevreesd voor grootschalige overstromingen. Het is toen uiteindelijk niet zover gekomen, maar de schrik zat er goed in. Er is toen een heel pakket van maatregelen opgesteld.

Een van de maatregelen is de aanwijzing van meer noodoverloopgebieden. Dit houdt in dat er in Nederland op het moment van extreem hoogwater besloten kan worden om bepaalde gebieden gecontroleerd te laten overstromen. Hiermee worden dan verdere calamiteiten voorkomen. De Ooijpolder is zo'n gebied.  De zwarte stern heeft dit gebied ontdekt en is er gaan broeden. Maar er is meer.

Door donker koud weer en tegenvallend tij (met name laatste deel telling) deels een lastige telling, maar uiteindelijk werden toch ruim 46.000 vogels geteld.
Meest algemene soorten waren Scholekster (1187), Zilverplevier (1036), Bonte Strandloper (24477), Rosse Grutto (11.175), Tureluur (1322) en Groenpootruiter (774) Het aantal Kanoeten viel met 873 getelde exemplaren wat tegen.
scholekster, foto Do van Dijck

Co had het weer in zijn bol; Weer een tocht georganiseerd voor de leden van de Promotiewerkgroep van Vogelwerkgroep Den Helder eo. En dat terwijl we de vorige tocht zeker nog niet vergeten waren; Met zijn allen achterin de paardentram met dekentje over onze schoot richting Winkel, een gevoel van vrijheid met snuivende paarden en voorbij waaiende vogels. Dit keer had hij gekozen voor ijzeren paarden en zijn we dan ook heel Noord Holland door gecrossed. Het begon in Medemblik. Co wilde niets aan het toeval overlaten en had een paar dagen tevoren Roelf van Landschap Noord Holland al gevraagd of de oeverzwaluwen de oeverzwaluwwand aldaar al hadden bereikt. Dat bleek niet zo te zijn. Maar na een paar passen in het lange gras vlogen ze langs onze hoofden, tientallen oeverzwaluwen scheerden door het luchtruim. Ze waren al druk bezig de holen uit te graven die twee weken eerder waren gevuld. Sommige van hen zag je vanuit hun holen met hun prachtige grote ogen verwonderd terugkijken. Plots waren de ogen echter gericht naar de blauwe lucht waar een grote schim de aandacht trok. Een vrouwtje bruine kiekendief. Onze dag was al geslaagd, there and then, maar het ging nog verder..

Beste mensen,

Gisteren hebben Boomverzorgingsbedrijf  Regis Knoope en ondergetekende 4 huismusvilla's met schuilgelegenheid opgehangen in iepen rondom School 7 in Den Helder. Elke villa bestaat uit drie huismuskasten boven elkaar en een flink dak waarin drie x schuilgelegenheid is aangebracht. Ontwerp Fred van Vliet, maker Jaap de Klerk. Schilderwerk de Werkgroep stadsvogels van VWG Den Helder e.o. De schuilgelegenheid is aangebracht naar aanleiding van een proef in een huismusproject bij Irma Lukkien- van Oort in Groningen waar huismussen graag gebruik maken van de hier geboden schuilgelegenheid bovenop een horizontale drieling huismussenkast.

Lees meer...