Statistieken

Artikelen bekeken hits
666534

Tellen in het kruiszwin

 

 

Een prachtig mooie zondagochtend: helder wolkeloos weer, een stralend zonnetje, bijna geen wind en een temperatuur van 20 graden. Ideaal vlindertelweer, dus ging ik vroeg op pad. Om 10 uur in het Kruiszwin gearriveerd en direct al een paartje klein geaderde witjes gezien. Er stonden een flink aantal koeien voor. Nu ben ik niet bang voor deze dieren en begon het bruggetje over te steken maar de jonge dames – pinken of vaarzen - waren niet van plan om ook maar een poot te verzetten. “Ksst, ksst” roepen hielp niet en een vriendelijk verzoek al helemaal niet. Dan maar in de handen geklapt en ja hoor, daar sloegen de dames op de vlucht. Alweer was ik niet blij want ze holden linea recta naar mijn telperceeltje. Ik wilde doorlopen maar de dames hadden andere plannen en liepen meteen in mijn richting. Aardige beesten hoor die koeien, maar van zo’n kudde heb ik niet terug. Er zat niets anders op dan maar weer terug te lopen en om de paar stappen omkijken om de dames op afstand te houden. Grrr …, maar weer terug en het Kruiszwin via de andere kant in.

 

Wat maakt het ook eigenlijk uit, het is mooi weer toch? Maar deze onder het teken van de Stier geboren dame kon het mooi niet winnen van de koeien. Boe! Gelukkig waren er wel vlinders te zien en te tellen. Voornamelijk bruine zandoogjes en zwartsprietdikkopjes, wat witjes en hooibeestjes en een gloednieuw icarusblauwtje.

 

Ik besloot een pauze in te lassen. Gezeten op een bankje genoot ik van de volkomen stilte, slechts onderbroken door het gieren van de zwaluwen en het ruisen van het riet. Mijn spullen lagen uitgestald op het bankje alsof ik thuis was. In de verte hoorde ik stemmen, drie mannen kwamen naderbij en een van hen wilde graag weten wat ik aan het doen was (en ik maar te horen krijgen dat alleen vrouwen nieuwsgierig zijn). Toch een leuk gesprekje gehad en hij en ik waren het snel eens: het Kruiszwin komt in aanmerking voor stiltegebied. Dat komt mens en dier ten goede. Chris maar eens vragen hoe je dat in werking zet.

Foto's en tekst : Baukje de Waal